PANDEMİ, YAYIN, DEPREM VE ZİYARET

Kovid-19 pandemi sürecinde Hatay’da bir hastanede haftalarca yoğun bakımda yatıp ölümden dönen ve sonrasında drenli bir şekilde başvuran bir hastamızı, hastalığa bağlı gelişen büllöz akciğer ve tekrarlayan pnömotoraks nedeni ile ameliyat etmiştim. Bu süreçte pandemiye bağlı bir nedenle ameliyat ettiğimiz bu tek vakayı, nadir ve ilginç olması hasebiyle “A Case Developing Bilateral Bullae Due to COVID-19 Infection and Operated for Recurrent Pneumothorax" adıyla yayına hazırlamıştık. Makale ‘The European Research Journal’ dergisinde kabul edildi.* Hasta ile bu süreçte tanışıklığımız artmıştı, kendisi Hatay Çevre ve Şehircilik Müdürü olup Hatay’a yolum düşerse beklediğini belirtmişti.

Deprem sonrası bu hasta aklıma geldi, merak edip aradım. Kendisinin kaldığı bina ağır hasar almasına rağmen yıkılmamış ve binadaki herkes kurtulmuş. Akabinde de İstanbul’da annesinin yanına ailecek gelmişler.

Va’de (verilen süre) tamam olmayınca insan ölmezmiş. Bu hasta hem o zorlu pandemi sürecinden sağ salim çıktı, hem de son büyük depremden kurtuldu. Tabir-i caizse çekirge iki defa sıçradı.

Hasta eşi ve bir yakını ile 29 Mart tarihinde hem kontrol hem de ziyaret için geldi. Sağlık yönünden problemi yoktu, neşesi de yerinde idi. Doktor ve eski hastası olarak Süreyyapaşa Hastanesi C Blok deprem riski nedeniyle boşaltılmadan önce poliklinik yaptığım odada bir hatıra fotoğrafı çektirmeyi de ihmal etmedik. Tekrar geçmiş olsun diyor, sağlıklı uzun bir ömür diliyorum.

*Makaleyi tam metin okumak isteyenler için pdf formatında full text;

https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/2733599

Prof. Dr. İrfan Yalçınkaya

SBÜ Sultanbeyli & Süreyyapaşa Göğüs Cerrahisi Kliniği

RAMAZAN BAYRAMI TEBRİĞİ 2023

SÜREYYAPAŞA NASIL KURTULUR?

SÜREYYAPAŞA NASIL KURTULUR?

 

Baştan söyleyeyim, ‘Asiye bile -bir şekilde- kurtulur’ ama İstanbul Süreyyapaşa Göğüs Hastalıkları ve Cerrahisi Hastanesi’nin müstakil, bütüncül şekilde ve bu haliyle kurtulabilmesi mümkün değildir. ‘Neden ama’ diye soracaklara birkaç yıl önce yazdığım bir yazımda veya kitabımda cevap mahiyetinde demiştim ki; “Belki de Heybeliada gibi Süreyyapaşa Hastanesinin ve diğer Göğüs Hastanelerinin (Sanatoryumların) miyadı doldu, son kullanım tarihleri geçti, kuruluş gayeleri ve işlevleri tamamlandı. Fiziki, tıbbi, bilimsel, idari ve mali açılardan sürdürülebilirlikleri kalmadı. Acizane kanaatim hepsinin zamanla kapanıp bir genel hastane çatısı altına girmeleri ve entegre olmalarıdır, ki vakit geldi de geçiyor bile.” (1,2)

Nitekim bu düşüncem yankı bulmuş ya da benzer düşüncelere sahip olanlar da varmış ki, geçtiğimiz yıl Ankara Atatürk Sanatoryumu, karşısındaki Keçiören Eğitim ve Araştırma Hastanesi ile birleşti, entegre oldu, sorun kökünden çözüldü. Aynı akıbet ilk defasında bu tür bir çözüme yanaşmayıp kamuoyu baskısı oluşturarak ilk vartayı atlattıklarını düşünen İstanbul Yedikule ve İzmir Dr. Suat Seren Sanatoryumlarını da beklemektedir. Onlar da yanındaki/yakınındaki genel bir hastane ile entegre olma yoluna gitmek durumunda kalacaklardır, başka bir çıkış, çözüm yolu yoktur.

 

Gelelim Süreyyapaşa Sanatoryumu konusuna. Zira en iyi bildiğim yer burasıdır. Süreyyapaşa’ya adım atışımın 18. Yılı içerisindeyim. 2005 yılı sonunda Göğüs Cerrahisi Klinik Şefi olarak geldiğimde, Cumhuriyet dönemindeki ilk Sanatoryum olan (1924 yılı) Heybeliada birkaç ay önce kapatılmış ve tüm çalışanları, araç gereci ile Süreyyapaşa’ya nakledilmişti. Bu kanaatimce belki gecikmiş ama doğru ve yerinde bir karardı. Sağlık Bakanlığı’nın o sıralar aldığı isabetli kararlardan biri de Üniversiteler hariç tüm hastanelerin (SSK ve diğerleri, 15 Temmuz sonrası da askeri hastaneler) Sağlık Bakanlığı’na devredilmesi, bağlanmasıydı. Heybeliada’nın nakli ile Süreyyapaşa’da birtakım sıkıntı ve sorunlar olmuşsa da bunlar zamanla giderilmiş, daha da güçlenmiş olarak yoluna devam etmiştir. 2011’de hastane başhekimliği görevine atanmam sonrası yıllar önce terkedilen A Blok’tan sonra, D yani Cerrahi Blok’un depreme dayanıksızlık raporu önüme geliverdi. Ve ne yapsam etsem, mücadele etsem de soruna kalıcı ve köklü bir çözüm üretemedim, üretilemedi. Tekrar olmasın diye burada bu hikâyeyi anlatmadan geçmek istiyorum, ilgili ve meraklısı bu süreci anlattığım yazımı okuyabilir. (1)

O yazımda “… Mustafa Kemal Atatürk’ün, Sakarya Meydan Muharebesi sırasında söylediği bir söz vardır. Bu sözden mülhem (ilham alarak) Süreyyapaşa Cerrahi Blok mücadelesi de tabir-i caizse bir nevi muharebe idi. “Hatt-ı (Cerrahi Bloğu) müdafaa yoktur, sath-ı müdafaa vardır. O satıh bütün vatandır (Süreyyapaşa’dır)”. O savaş (Sakarya) kazanılmıştı. Fakat ne yazık ki, Cerrahi Bloğun (SGCK) boşaltılıp Sultanbeyli Devlet Hastanesi’ne taşındığı gün, bu mücadele çoktan kaybedilmişti. Bu gidişin dönüşü olmayacağını zaten biliyordum, en baştan beri de söylemiştim…” (1) Taşındığımız günden beri dönemin yöneticileri tarafından ‘ha bugün, ha yarın’ diyerek çalışanlar umutlandırılıp teskin edilirken bir de baktık ki aradan 4 yıl geçmiş, 5. Yıla girmişiz. Bırakın dönme ihtimalini, şu anda Süreyyapaşa’nın bir kısmı daha Sultanbeyli’ye naklediliyor.

Devamla demiştim ki, “…A ve D Bloklarının boşaltılıp yıkılmasından sonra Süreyyapaşa Hastanesi’nin kapanmasına bir adım daha yaklaşılmış oldu. D Blok yıkılsa da SGCK sorunu çözülemediği gibi tam bir açmaz ve çıkmaz vaziyette orta yerde duruyor. Ve ayrıca D Blok gibi hastaneye en son ilave edilen eski Meslek Hastalıkları Hastanesi’ni saymaz isek, B ve C Blokları da eski ve sorunlarla malûl durumdadır. Üstelik Süreyyapaşa arazisi vakıf olma yönünden hukuken davalı ve tartışmalı olma durumundan da hâlâ bir türlü kurtulabilmiş değildir…” (1)

O son bir adım araya pandemi girmesi nedeniyle ertelendi, uzadı. Zira pandemi özellikle akciğerleri etkilediği için göğüs hastalıkları ve yoğun bakım yataklarına ihtiyaç vardı. Pandemi geçtikten sonra ihtiyaç kalmasa da bir gündemden düşme hali söz konusu idi ki, beklenmedik bir hadise (K. Maraş merkezli depremler) bu konuyu tekrar gündeme, hem de gündemin en üst sırasına taşıdı ve süreci hızlandırıp sonlandırdı. Hastanenin kalan son iki (B ve C) bloklarının da boşaltılıp başka yerlere taşınması kararı verildi.

 

Bir zamanlar tek ve bir bütün olan hastanenin, dört yıl önce daha sadece Göğüs Cerrahisi Kliniği’nin (SGCK) hastanenin Başıbüyük Yerleşkesi’nden çok uzakta bir hastanede (Sultanbeyli) olması gibi ülkemizde ve belki de dünyada örneği olmayan iki parçalı tuhaf bir durumun daha ötesi gerçekleşti. Hastanenin bir kısmı cerrahinin de bulunduğu Sultanbeyli’ye, bir kısmı yanındaki Marmara Üniversitesi Prof. Dr. Asaf Ataseven Hastanesi’ne ve kalan küçük bir kısmı da bir zamanlar meslek hastalıkları hastanesi iken sonradan Süreyyapaşa’ya bağlanıp ek bina olan yere taşınıyor. Şaka maka değil, üç parçalı bir hastane oluştu.

 

Süreyyapaşa Hastanesi parçalanarak sorun kalıcı ve köklü biçimde çözülmek yerine varlığını yitiriyor, yok oluyor. Böyle çok parçalı bir yapının sürdürülebilme olasılığı yoktur. Zira hem yönetim açısından hem mali hem tıbbi hem eğitim ve hem de akademik açıdan bu durum bin bir türlü içinden çıkılmaz sıkıntı ve sorunlar doğuracaktır. Bu sonuç teorik olarak hastanenin varlığı sürse bile pratikte bir süre sonra hastanenin dağılmasına ve kapanmasına yol açacaktır. Zaten öteden beri çalışanlarına en az döner sermaye katkısı veren hastanelerden biri iken, bundan sonra (ki geçen ay bile çok düşüktü) verebileceği döner sermaye çok azalacak, belki de veremeyecektir. Dört yılı aşkındır Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Kliniklerinin birbirinden çok uzakta oluşu bile iletişimi, asistan ve akademik eğitimi menfi yönde etkilemiştir. Dal hastanesi olan Süreyyapaşa’nın eğitim veren bu iki ana kliniği, bir kuşun iki kanadı mesabesinde iken, bu süreçte uçmakta zorlanan ve devamlı irtifa kaybeden bu kuşun, bu saatten sonra uçması, gökyüzünde süzülmesi, kanat çırpması neredeyse imkansızdır.

 

Süreyyapaşa Hastanesi’nin yoluna devam edebilmesi için Başıbüyük Yerleşkesi içinde uygun bir yerde prefabrik / çelik konstrüksiyon bir geçici binanın yapılmasının da gerçekçi bir çözüm olmadığı kanaatindeyim. Bu ancak yeni bir genel hastane yapılıncaya kadar geçici bir çözüm olabilir. Ne yazık ki şu anda yeni bir hastane projesi için ülkenin içinde bulunduğu ekonomik koşullar elverişli olmadığı gibi seçim sath-ı mailine de girilmiş durumdadır. O halde çözüm için elde hangi seçenekler, çözüm önerilerin var derseniz size olasılık olarak en zayıftan kuvvetliye doğru üç öneri zikretmek ve analiz etmek istiyorum.

 

İlki; Süreyyapaşa Hastanesi’nin tümüyle Marmara Üniversitesi Prof. Dr. Asaf Ataseven Hastanesi’ne taşınmasıdır. Bu pandemi öncesi hastane hizmete açılmadan önce çok kuvvetli bir seçenekti. Fakat Marmara Hastanesi Pendik’teki Sağlık Bakanlığı ile afiliye şekilde kullandığı ana binasına ilaveten bu binayı atıl vaziyetten işler hale getirdikten sonra pandemi döneminde kullanmaya başladı. Sonrasında da başka birimlerini nakletti. Bir ara Sultanbeyli’ndeki Göğüs Cerrahisi Kliniği’nin Süreyyapaşa Hastanesi karşısında olması hasebiyle bu hastanenin bir katına taşınması gündeme gelmişti. Fakat Pendik’te bulunan Göğüs Cerrahisi Anabilim Dalı bu ihtimali bertaraf etmek için apar topar bu ek binaya da yerleşti. Bu nedenle bu seçeneği şu an için çok zayıf hatta imkânsız görüyorum. Ayrıca Marmara Üniversitesi bir Üniversite olması nedeniyle YÖK’e bağlı olup halihazırdaki YÖK Başkanı da bir önceki Marmara Üniversitesi rektörü idi. İlaveten Marmara Üniversitesi’nin şu an Cumhurbaşkanlığı nezdindeki prestiji çok kuvvetlidir. Küçükyalı’daki eski Kenan Evren Kışlasının arazisi Marmara Üniversitesi’ne devredilmiş olup Göztepe Yerleşkesinin oraya taşınması çalışmaları hızla sürmekte olup yerleşkeye “Marmara Üniversitesi RTE Külliyesi” ismi verilmiştir. Süreyyapaşa Hastanesi C Blok’un yanına ihalesi yapılmış ve ödeneği çıkmış iki katlı bir prefabrik Cerrahi Bloğu bile gerçekleştiremezken, Marmara Üniversitesi bırakın o araziyi, Süreyyapaşa Hastanesine bitişik olan arazisini bile birçok yeni bina (Tıp Fakültesi Morfoloji, Diş Hekimliği Fakültesi vs) ile dolduruvermiştir. Bütün bu andığım gerekçelerle bu seçeneğin halihazırdaki koşullarda imkânsız olduğu kanaatindeyim.

 

İkinci seçenek; yeni yapılan Kartal Şehir Hastanesi’ne yani diğer adı ile Dr. Lütfi Kırdar Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne bir bütün ya da özellikle hekim kadrosu olarak naklidir. Bu sayede Kartal Şehir Hastanesi’nin Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi kadro, vaka sayısı, eğitim ve akademik yönden çok güçlenmiş olacaktır. Her ikisi de Sağlık Bakanlığı’na bağlı eğitim ve araştırma hastanesi olup aynı zamanda Sağlık Bilimleri Üniversitesi (SBÜ) bünyesinde yer alan Sağlık ve Uygulama Merkezi (SUAM)’dır. Fakat bu akla yatkın ve gerçekçi seçeneğin de ilgili hastanenin başhekiminin göğüs cerrahisi uzmanı ve de genel sekreterlik dönemlerinden beri uzun yıllardır görevde ve siyaseten de güçlü olması nedeniyle halihazırda gerçekleşme şansının Marmara Üniversitesi seçeneğinden biraz fazla olsa da şu an için az ve zor olduğunu düşünüyorum.

Her iki seçeneğin de ilerleyen zaman diliminde bazı değişikliklere bağlı olarak gündeme gelip gerçekleşme şansının da olabileceği düşünülebilir.

 

Son seçenek; dört yılı aşkın bir süre önce SGCK’nın taşındığı Sultanbeyli Devlet Hastanesi’ne Süreyyapaşa Hastanesi’nin geri kalanının tamamının taşınmasıdır. Sultanbeyli Hastanesi pekâlâ kolaylıkla Eğitim ve Araştırma Hastanesi (EAH)’ne dönüştürülebilir ve Sağlık Bilimleri Üniversitesi’ne de bir SUAM olarak bağlanabilir. Olmaz demeyin zira yeni açılan tıp fakültelerinde o illerdeki devlet hastaneleri, eğitim ve araştırma hastanesine dönüştürülüp o fakülte ile afiliye olma yoluna gidilmektedir. SBÜ’nin bile tıp fakültesi (öğrenci) ve asistan eğitimi olmayan bazı illerde devlet hastanesi mesabesindeki SUAM’ları mevcuttur (Urfa, Van gibi). Bu sebeple Sultanbeyli Devlet Hastanesi’nin EAH/SUAM olmaması için bir neden yoktur. Sultanbeyli Devlet Hastanesi yeni olup taşınma işlemi için uygundur. Şu an için en iyi ve gerçekçi seçeneğin, çözümün bu olduğu kanaatindeyim. Zaten Süreyyapaşa çalışanları son gelişmelerden sonra hastanenin adına şaka da olsa Süreyya Paşa değil, “Sultan Süreyya” diyorlarmış. Ha bu arada olur da yıllar sonra Süreyyapaşa Başıbüyük arazisi hukuken tartışmalı olmaktan çıkıp o arazinin uygun bir yerinde Maltepe İlçesi için bir genel hastane yapılırsa, o zaman eski yerine yani yuvasına dönmüş olur. Olur mu olmaz mı, ben bilmem Tanrı (Allah) bilir.

 

Bu yazımdaki bütün fikir ve kanaatler eğrisi doğrusu, günahı sevabı ile şahsıma aittir ve muhayyerdir yani alıp almamak, beğenip beğenmemek serbesttir. Aklım erdiğince, tecrübelerimden hareketle bilebildiğim, ulaşabildiğim sonuçları sizinle paylaşmaya çalıştım.  Son sözüm hepimiz ve Süreyyapaşa Hastanesi hakkında hayırlısı ne ise o olsun dileğimdir, duamdır.

 

NOT: Aşağıda ekteki görselde Süreyyapaşa Hastanesi’nin dünden bugüne (1951-2023) 72 yıldaki ahvalini özetlemeye çalıştım. Süreyyapaşa Hastanesi (Arazisi)’nin drone çekim görüntüsünü de 3 nolu kaynak adresinden izleyebilirsiniz.

 

02.04.2023

Prof. Dr. İrfan Yalçınkaya

 

Kaynaklar:

 

1.     Son Mektup, Prof. Dr. İrfan Yalçınkaya, https://www.akademikakil.com/son-mektup/irfanyalcinkaya/

2.     Benim Yolum / Tababet sanatının icrası ile geçen 33 yıl, Prof. Dr. İrfan Yalçınkaya, 2021, Kitapyurdu Doğrudan Yayıncılık, https://www.kitapyurdu.com/kitap/benim-yolum/602498.html

3.     https://profdrirfanyalcinkaya.blogspot.com/2021/11/benim-yolum-tababet-sanat-ile-gecen-33.html

DEPREM VE GÖREVLENDİRME

DEPREM VE GÖREVLENDİRME

Bundan 3 yıl önce 2020 Şubat&Mart’ında Sağlık Bilimleri Üniversitesi öğretim üyesi olmamdan mütevellit görevlendirilmem hasebiyle, Suriye’nin kuzeyindeki çatışmalarda yaralananların tedavisinde yardımcı olmak amacıyla Sağlık Bakanlığı Şanlıurfa Mehmet Akif İnan Hastanesi’nde bir ay süreyle görev yapmıştım.  

Bu sefer İl Sağlık Müdürlüğü tarafından deprem nedeniyle Kahramanmaraş’ta iki hafta süreyle görevlendirildim. Beraberimde aynı klinikten bir başasistan arkadaşımız ve hastaneden değişik birimlerden olmak üzere toplam 22 kişilik personel ile geldik. Depremden pek etkilenmemiş Üniversite Hastanesine yerleştirildik. 

Hastanenin sadece acil servis hizmeti çalışıyordu. Biz de bu süre zarfında göğüs cerrahisi olarak onu aşkın konsültasyon ve biri trafik kazası nedeniyle oluşmuş pnömotoraks ve diğeri de masif plevral efüzyon olmak üzere iki de kapalı göğüs drenajı yaptık. 

Zaman zaman hastane çevresi ve üniversite yerleşkesindeki çadır kampları ve konteynerleri gezdik, depremzedelerle görüşüp konuştuk. K. Maraş Üniversitesi Tıp Fakültesi Göğüs Cerrahisi AD öğretim üyelerinden iki arkadaşımız bizi depremin en çok etkilediği yerleri ve özellikle eski (tarihi) şehir merkezini gezdirdi, hatta yakın bir köye bile gittik. Maraş’ta bulunduğumuz sürece hava kapalı ve zaman zaman yağışlı idi. Tek bir gün hava pırıl pırıl ve güneşli idi. Bundan istifade ile şehir merkezini etraflıca gezdik. Kale ziyarete, Ulucami de minaresi yıkılmış ve binası hasarlı olduğu için ibadete kapalı idi. Kapalı Çarşı fazla hasar görmediği için açıktı, şehir merkezi de insanlar gerek gezme gerekse de alışveriş ve yardım almak için geldikleri için kalabalıktı. Depremde en büyük hasarın (ve elbette can kaybı) Trabzon ve Azerbaycan caddelerinde meydana geldiğini gözlemledik. Depremin üzerinden bir ayı aşkın süre geçmesine rağmen iş makinaları hâlâ harıl harıl enkazları kaldırıyorlardı. Hasarlı binalar yerlerinde duruyordu. Bu iki cadde kalenin her iki tarafındaki dere yatağının adeta iki kolu gibi görünüyordu, ilerisi ova idi. Söylentiye göre yalnızca Maraş’ta 15 000 civarında insan hayatını yitirmişti. Üniversitenin de bulunduğu şehrin yeni yerleşim alanında ise tek tük dışında yıkılan bina görmedik. Çadırlar olmasa Üniversite yerleşkesinden şehrin dağın yamacına eteğine yerleşmiş yeni kısmına baktığınızda bu şehirde büyük bir deprem olduğuna inanmazsınız.  

Depreme dair çoğu acıklı az bir kısmı da sevinçli (kurtulmuş) insan hikâyeleri dinledim. Elimden geldiği kadar bu sürede gördüğüm bazı şeyleri görmeye görüntülemeye çalıştım. Depremde ilk şiddetli sarsıntının uzun sürdüğünü, akabinde tekrarladığını ve gündüz öğleden sonra üçüncü bir kez daha olduğunu anlattılar. O kadar korkmuşlar ki depremi kıyamet diye tarif ediyorlardı. Sağlam olsa bile evlerine girememişler, arabalarında yatıp kalkmışlar, birçoğu da şehri terk etmiş. Beton bina içinde kalma korkusu o kadar büyük olmalı ki depremin üzerinden bir ay geçmesine rağmen Maraş kırsalındaki insanlar bile evleri sağlam olmasına rağmen bahçelerindeki çadırlarda kalıyorlardı. Kaldığım sürece hafif şiddette birçok artçı sarsıntı olduğu söylense de ben bir defa hissettim, o da 5.2 şiddetinde idi ve çok kısa sürdü. 

Üniversite hastanesinde bir hasta odası bana tahsis edildi ama göğüs cerrahisi öğretim üyesi meslektaşımızın önerisi ile onun hastanedeki odasına yerleştim. Göğüs Cerrahisinde 4 yardımcı doçent vardı ve hepsi Maraş’ta olup birer hafta arayla icap nöbeti tutuyordu. Hepsi ile yakından tanıştık, birlikte yemek yedik, bizi alıp Maraş’ta gezdirdiler, hatta birlikte akademik toplantı bile yaptık. İlgi, yardım ve misafirperverlikleri nedeniyle hepsine teşekkür ediyorum. 

Kanaatimce K. Maraş ve Göğüs Cerrahisi özelinde konuşursak, Maraş’ta Göğüs Cerrahisi Uzmanı görevlendirmesine kesinlikle ihtiyaç yoktur. Belki depremden sonraki ilk bir hafta içinde olmuştur ama şu an yoktur. Rivayetlere ve duyduklarıma göre Maraş’ta depremin ilk üç gününde dışardan fazla destek ve yardım gelmemiş (yollar zarar görmüş, hava şartları ağırmış, …), şehirdekiler kendi imkanları ve gayretleri ile ellerinden geleni yapmış. Kaldığım sürece devletin ve sivil devlet & sivil toplum kuruluşlarının bütün imkânları ile sahada ve seferber olduğunu, canhıraş bir şekilde çalıştığını müşahede ettim. Hastanenin yanı başındaki Maraş’ta yaşayan ve depremden zarar görmüş Suriye’li insanların kaldığı çadırlar diğerlerine nispetle ilgi ve yardım konusunda biraz daha geride idi, bu sebeple maddi açıdan Yalçınkaya ailesi olarak katkıda bulunduk. Her geçen gün depremin yaraları gerek insan, gerek bina ve gerekse her açıdan sarılıyor, şehir toparlanıp ayağa kalkmaya çalışıyor, hayat normale dönüyor. 

Depremde ölenlere Allah’tan rahmet, yaralı olanlara da şifa diliyorum. Umarım bu musibetten hepimiz hissemize düşen dersleri, sonuçları çıkarırız. Dilek ve duam odur ki; ülkemiz ve halkımız deprem dahil her türlü zorluğu atlatıp müreffeh, mutlu ve huzurlu bir şekilde yoluna devam eder. Nasipte Ramazan’a deprem bölgesinde girmek varmış. Olsun, belki böylesi daha hayırlı ve güzeldir. Hepinizin Ramazan ayını tebrik ediyorum. 

26.03.2023 

Prof. Dr. İrfan Yalçınkaya

Kahramanmaraş havaalanına indikten sonra Süreyyapaşa Hastanesi ekibi toplu halde

Üniversite hastanesinden otoparktaki çadırlar ve şehrin yeni kısmının görünümü

Şehrin eski (tarihi) kısmından yani merkezindeki Azerbaycan caddesi üzerindeki bir enkazdan (Fotoğraflar: Prof. Dr. İrfan Yalçınkaya)

Depremde en büyük yıkım Azerbaycan ve Trabzon caddelerinde olmuş

Aradan bir buçuk ay geçmiş ama hala enkazlar kaldırılıyor

Çok katlı yapılar depremle tek kat haline gelmiş

K. Maraş Sütçü İmam Üniv. Tıp Fakültesi Göğüs Cerrahisi AD ekibi ile birlikte

Deprem meprem demeden akademik (bilimsel) faaliyetlere de başladık

Üniversite yerleşkesindeki hastaneden ağırlıklı olarak Suriye'li insanların kaldığı çadır kamp

Türk ve Suriye'li çocuklarla birlikte - yanımdaki Ahmet (Resimdeki hanımefendi de Halep'li Ravan)

“ORDA KİMSE VAR MI?”

‘Maraş’tan bir haber geldi, Dediler ki’ (ki haberi ilk kez facebook sayfamda okumuştum); 06 Şubat 2023 Pazartesi günü saat 04.17’de Pazarcık ilçesinde 7.7, saat 13.24’de de Elbistan ilçesinde 7.6 büyüklüğünde iki deprem meydana geldi. Binlerce bina enkaz haline geldi, on binlerce ölü ve yüz bine yakın yaralı var. Depremden başta Kahramanmaraş, Hatay, Adıyaman olmak üzere 10 il hatta komşu ülke Suriye bile etkilendi. ‘Keşke bu deprem olmasa idi, kesileydi elim kolum’, ama ‘olan oldu’. Depremin beşinci gününde bile onca soğuğa ve olumsuz şartlara rağmen mucize kabilinden enkazlardan az da olsa kurtarılan insanların sevindirici haberleri gelmeye devam ediyor.

 

Ankara’da dünyaya gözlerimi açtım ve ahir ömrümün otuz yılını orada geçirdim. Bu süre zarfında gündemimde deprem olmadığı gibi ona dair hiç hatıram da olmadı.

 

Ne zaman ki mecburi hizmet için Ağrı’ya gittim, depremi ilk kez orada yaşadım, daha doğrusu hissettim. Verem Savaş Dispanseri Tabibi olarak göreve başlayalı iki hafta kadar olmuştu. O gün çalışma odamda otururken, öğleye doğru birden koltuğum sallanmaya, başım dönmeye başladı...

DEVAMI İÇİN; https://www.akademikakil.com/orda-kimse-var-mi/irfanyalcinkaya/

TÜKENİP GİDİYOR ÖMÜR DEDİĞİN

 

2022 YILI SONUNA KADAR OLAN “EN”LERİM

2022 YILI SONUNA KADAR OLAN “EN”LERİM

MESLEKİ BLOGUMDA EN ÇOK OKUNAN PAYLAŞIMIM

GÖĞÜS CERRAHİSİ STAJI SORU HAZİNESİ: 2233

https://profdrirfanyalcinkaya.blogspot.com/2020/09/gogus-cerrahisi-staji-soru-hazinesi.html

 

MESLEK DIŞI BLOGUMDA EN ÇOK OKUNAN YAZIM

DERSİMİZ ‘DERSİM’: 3885

http://arifkaya06.blogspot.com/2015/11/dersimiz-dersim.html

 

YOUTUBE KANALIMDA EN ÇOK SEYREDİLEN VİDEOM

PROF.DR. DURSUN ODABAŞ’IN “VAN’A VEDA” KONUŞMASI: 6774

https://www.youtube.com/watch?v=Z7vReYWcWfI&t=166s

 

“AKADEMİK AKIL” SİTESİNDE EN ÇOK OKUNAN YAZIM

TÜRKİYE’DEKİ TIP FAKÜLTELERİNİN PANORAMASI (2021 VERİLERİ IŞIĞINDA GÖZDEN GEÇİRİLMİŞ VE YORUMLANMIŞ YENİ HALİYLE): 30 463

https://www.akademikakil.com/turkiyedeki-tip-fakultelerinin-panoramasi-2021-verileri-isiginda-gozden-gecirilmis-ve-yorumlanmis-yeni-haliyle/irfanyalcinkaya/

 

“BENİM YOLUM” KİTABIMIN SATIŞ ADEDİ: 450

https://www.kitapyurdu.com/kitap/benim-yolum/602498.html&filter_name=benim+yolum

 

01.01.2023

İRFAN YALÇINKAYA

2022 YILINDAKİ MESLEKİ & MESLEK DIŞI ANALİZİM

 

TÜRKİYE’DE GÖĞÜS CERRAHİSİ’NDE 2022 YILINDAKİ YAZILI & GÖRSEL YAYINLAR

TÜRKİYE’DE GÖĞÜS CERRAHİSİ’NDE 2022 YILINDAKİ

YAZILI & GÖRSEL YAYINLAR

 

KİTAPLAR

1.      Göğüs Cerrahisi-2022 (Akademisyen Yayınevi)

Editörler: Muzaffer Metin, Levent Cansever, Celal Buğra Sezen

https://books.akademisyen.net/index.php/akya/catalog/book/2074

 

TÜRKİYE KLİNİKLERİ GÖĞÜS CERRAHİSİ ÖZEL DERGİSİ

·         2022: Cilt 13, Sayı 1: Göğüs Cerrahisinde Dren Yönetimi

o   Editör: Cemal Asım Kutlu

·         2022: Cilt 13, Sayı 2: Torasik Girişimler ve Tedavi Yöntemleri

o   Editör: Alper Gözübüyük

·         2022: Cilt 12, Sayı 3: Göğüs Cerrahisinde Robotik Yaklaşımlar

o   Editör: Sedat Gürkök 

(Web adresi: https://www.turkiyeklinikleri.com/journal/gogus-cerrahisi-ozel-konular/107/issue-list/tr-index.html / Tüm araştırmacılar abone oldukları takdirde arşive tam metin ücretsiz olarak erişebiliyor)

 

DİJİTAL GÖĞÜS CERRAHİSİ

TÜRK GÖĞÜS CERRAHİSİ DERNEĞİ

TGCD - Minimal İnvazif Girişimler Çalışma Grubu

https://www.youtube.com/@tgcd-minimalinvazifgirisim1051/featured

1.      Göğüs Duvarı Deformitelerinde Minimal İnvazif Cerrahi Toplantısı / 17.08.2022

2.      "Minimal İnvazif Segmentektomi" Toplantısı / 20.09.2022

3.      Minimal İnvazif Timektomiler Toplantısı / 02.11.2022

4.      Minimal İnvazif Pnömonektomiler Toplantısı / 21.12.2022

Bu Youtube kanalında 4’ü toplantı kaydı ve 40’ı ameliyat videosu kaydı olmak üzere toplam 44 adet video mevcuttur.

 

TORASİK CERRAHİ AKADEMİ

https://www.torasikcerrahiakademi.com/

 

GÖĞÜS CERRAHİSİ TARİHÇESİ 

Dr. Güven Çetin Belgeseli

https://www.youtube.com/watch?v=XCXMCLVocxU&t=1070s

GÖĞÜS CERRAHİSİ STAJYER DERS VİDEOLARI VE İKİ AMELİYAT VİDEOSU

1.      Göğüs Cerrahisine Giriş / Prof. Dr. İrfan Yalçınkaya

https://www.youtube.com/watch?v=cT6LsidNtvE&t=186s

2.      Diyafram Hastalıkları ve Cerrahi Tedavisi 2023 / Prof. Dr. İrfan Yalçınkaya https://www.youtube.com/watch?v=-4AiGfISI5M

3.      Özofagus Hastalıkları ve Cerrahisi / Prof. Dr. İrfan Yalçınkaya https://www.youtube.com/watch?v=Zy_I4u-Z2KU&t=52s

4.      Diyafram Evantrasyonunda Minimal İnvaziv Cerrahi

https://www.youtube.com/watch?v=GKqM4OX37Xs 

5.      Özofagus Leiomyomunda Minimal İnvaziv Cerrahi

https://www.youtube.com/watch?v=3l-jk2VAiOo

30.12.2022 / Prof. Dr. İrfan Yalçınkaya

https://profdrirfanyalcinkaya.blogspot.com/

https://www.youtube.com/@irfanyalcinkaya9151/featured

"BENİM YOLUM" KİTABININ BİR YILLIK YOLCULUĞU

Bundan tam 1 yıl önce bugün, ilk kitabım olan "Benim Yolum" yayınlanmıştı. Bu bir yılda olup bitenleri ve kitabın hikayesini en baştan itibaren beş dakikalık bir video ile anlatmak istedim. Sonuçta ortaya bir kitabın yazım-basım sürecini anlatan belgesel tadında bir çalışma çıktı.