BİR TÜRKÇE TIBBİ YAYIN VE ON DİLDE ÇEVİRİSİ

BİR TÜRKÇE TIBBİ YAYIN VE ON DİLDE ÇEVİRİSİ

İlk Türkçe yayınım, Göğüs Cerrahisi Uzmanlık Dalı öğrencisi iken hazırladığım ilk seminer, dönemin hastane başhekimi ve klinik şefi tarafından beğenilip yayın için hazırlamamı istemesi üzerine hastanemizin çıkardığı dergide yayınlanmıştı. Bu yayının ve sonrasının öyküsünü bir yazımda anlatmış ve ilk kitabıma da koymuştum. (1,2)

İlk yayını yıllar içinde onlarca yurt içi ve yurt dışı yayın, yüzlerce bildiri takip etti, bir zaman sonra bu yayınlar dahil bütün “bilimsel yayın ve çalışma listem”i 2020 yılında mesleki blogumda yayınlayıp akabinde de her yıl güncellemeye başladım. (3) Böylece istedim ki, bütün meslektaşlarım hatta hekim olsun olmasın isteyen herkes bilimsel yayın ve çalışmalarımı inceleyebilsin, yayının altında verdiğim link yardımı ile özetine ya da tüm makaleye erişebilsin. İlk yayınım dahil internetin olmadığı zamanlardaki (2000 öncesi) yayınlarımdan olup internet ortamında erişme imkânı olmayanları ve yayın hayatına son veren bir dergideki (Akciğer) iki yazımı da dijital ortama taşıyarak erişim fırsatı dahi sağlamak istedim. (4)

Ve gün geldi öyle zor ve tuhaf zamanlara geldim ki, hani şairin diliyle ifade edecek olursam; “öyle bir hayata çattık ki, hayata kurmuş pusu” (NFK) yayın işini de bıraktım, yalnız özel sayı ve kitap bölümlerini kabul ettim, hazırladım. (5)

Bu minval üzere devam ederken, en son Nisan’ın 1’inde Türk Göğüs Cerrahisi Derneği (TGCD) resmi yazı ile daha önce iki kez çıkardıkları Göğüs Cerrahisi kitabının üçüncüsü için bir bölüm daveti gönderdi. Ben de elimden gelenin en iyisini yapıp son teslim tarihinden on gün önce gönderdim (20 Haziran). Bundan üç gün önce 17 Haziran’da mali polis tarafından İstanbul’da bir göğüs cerrahisi kliniğine “organize ve örgütlü rüşvet” nedeniyle operasyon yapılmış ve üç doktor dahil birçok kişi tutuklanmıştı. Bu haberin altına düştüğüm kısa ve masum bir not, birileri tarafından TGCD başkanına yetiştirilmiş, o da bana telefon açıp tabiri caizse açtı ağzını yumdu gözünü, beni bir güzel azarlayıp paylamıştı (17 Haziran). O kadar zoruma gitti ve incindim ki, bu saygısızlık nedeniyle hiç olmazsa bir özür bekledim, gelmeyince Akademik Akıl sitesinde “Bıçak Parası” yazısını yazdım (23 Haziran). (6) Ve 30 Haziran’da öğleden sonra ameliyata girmeye hazırlanırken e-postamda “hazırlamış olduğunuz kitap bölümünün, editoryal kurul tarafından yapılan değerlendirme sonucunda yayına kabul edilmemesine karar verilmiştir” notu vardı. Tekrar tekrar okudum bir yanlışlık olmasın diye, bu bir “1 Nisan şakası” olmalı idi herhalde, ama ne yazık ki doğru idi ve gerekçenin belirtilmesi cevabıma da şu ana kadar cevap dahi verilmedi, verme zahmetine bile katlanılmadı. Ben de bu bilimsel, etik ve ahlaki olmayan tavra karşılık ertesi gün mesleki blogumda TGCD’ne veda mektubumu yayınladım, tutuklananlardan birinin de yer aldığı yönetim kuruluna da bu veda mektubumu gönderdim, dernekle bütün ilişkimi kestim, yolumu ayırdım. (7)

Antrparantez veda mektubumda demiştim ki; “Aslında doğrusunu söylemek gerekirse böyle bir bilim ve etik dışı zihniyete mensup bir editoryal kurulun çıkarmayı planladığı kitapta benim yazımın bulunmayacak olması belki daha hayırlıdır.” Zira artık bu tür kitapların okuyanına temel bilgiler dışında bir şey kazandırmadığını, bir yenilik ve farklı bakış açıları içermediğini düşünüyorum. Bu tür genel kitapları asistanların bir kısmı dışında pek kimsenin okumadığını düşünüyorum. Öteden beri bu camiadaki herkesim malumudur ki, cerrahi asistanları genel olarak pek okumaz, daha çok pratiğe, uygulamaya ağırlık verirler Belki uzmanlık sınavına hazırlanırken biraz okurlar. Eskiden uzmanlar ve baş asistanlar doçentlik sözlü sınavına hazırlanmak için iyi kötü okurlardı, doçentlikte sözlü sınav kalktıktan sonra doğrusu istisnalar hariç kimsenin sistematik bir okuma yaptığını düşünmüyorum. Cerrahların değil okumaya bir ameliyat ya da konu videosu seyretmeye bile pek zaman ayırdığını zannetmiyorum. Yazılanlar çizilenler kitaplarda, özel sayılarda, dergilerde öylece mahzun ve boynu bükük kalıyor, raflarda tozlanıyor. Okuma özürlü bir toplum olduğumuz gibi cerrahi kesimin de okuma konusunda pek istekli ve gayretli olmadığı öteden beri herkesin bildiği bir gerçektir. Bir yere kadar mazur da sayılabiliriz. Zira çoğu zaman bu textbooklarda (genel kitaplarda) ve özel sayılarda konuların önemli bir kısmı ilgili konuya hâkim olmayan, yeterli vaka ve tecrübesi olmayan kişilere tanışıklık, ahbap çavuş ya da ideolojik ilişkiler gözetilerek veriliyor, tabiri caizse bir yerde kıyak çekiliyor, lütuf yapılıyor. O yüzden bu yazıların çoğunda bir kalite, nitelik, yenilik ve farklı özellikler bulunmuyor, okuyanına fazla bir şey katmıyor, kazandırmıyor. Bu yazılar daha çok doçentlik yayın kriterlerini tamamlama ve profesörlüğe atanma durumlarında işe yarıyor. Bu ülkede tıbbi yayınların bile (sahte ve ısmarlama yayınlar konumuz dışı) çoğu bilinenlerin tekrarıdır, bilim dünyasına katkısı yoktur ya da yok denecek kadar azdır. Hatta yüksek lisans ve doktora tezlerinin bile %90’dan fazlası tez bile değildir. Nasip olursa ilerde bir gün, bugüne kadar yeri geldikçe parça parça anlattığım “tıbbi yayın hayatımın öyküsü”nü müstakil bir makale olarak yazmayı düşünüyorum.

Veda mektubumda ayrıca; “Yazım, çalışmam, eserim var da derdim mi var? Bir şekilde değerlendiririm inşallah” demiş ve de “Yeter ki isteğimizi, enerjimizi, heyecanımızı yitirmeyelim, çok ama çok çalışalım, bilgi ve tecrübemizi birbirimizle ve camia ile hatta dünya ile paylaşalım” diye de bitirmiştim. Elimde yayına hazır bir makale vardı ve benim bunu değerlendirmem, yayınlamam lazımdı. Geçen yıl Prof. Dr. Mustafa Yüksel hocamız aramış ve Türkiye’de ilk Türkçe Göğüs Cerrahisi Kitabı (Textbook) olan Kırmızı Kitap’ın 3. basımını planladıklarını, benim de bir bölüm yazıp yazamayacağımı sormuştu, ben de evet demiştim. O günden beri ses soluk çıkmayınca ve bu hal de başıma gelince kendisini aradım. Kitabın ne aşamada olduğunu sorunca da TGCD’nin de benzer bir kitap çalışması hazırlığı içinde olduğu için iki yıl kadar ertelediklerini söyledi. Bu ihtimal de bitince eşimle konuyu mütalaa ederken aklıma çok ilginç ve orijinal bir fikir geldi. Bu yazıyı neden kendi blogumda yayınlamıyordumki. Benim artık yayına, puana, ünvana, şuna buna ihtiyacım yoktu ki, isteyenler pekâlâ blogumdan da yayınıma erişebilirdi. Tıbbi bir makalenin (ki bir de derleme-review) illa da hakemli bir dergide, editör/ler’li bir kitapta yayınlanması neden zorunlu olsundu ki?

Yayınımı sadece Türkçe yayınlamakla kalmayıp dünya ile de paylaşabilmek için on farklı dilde daha hazırladım. Bu amaçla “Google Çeviri” uygulamasından faydalandım. Dünyada en çok konuşulan ve bilimsel çalışmalarda en çok kullanılan İngilizce ilk dil olurken, onu ülkemiz müfredatında cumhuriyet döneminde bugüne kadar yabancı diller kategorisinde İngilizce ile birlikte en çok öğretilen Fransızca (ki ortaokul, lise ve üniversitede yabancı dilim idi) ve Almanca ikinci ve üçüncü dil oldu. Bu ülkenin acı ama gerçeklerinden biri de düne kadar üçün(den) birini tercih etmek zorunda kalınırken ve birini bile derdini anlatacak ve anlayacak düzeyde öğrenemezken, bugün ikinci bir yabancı dil daha öğretilmeye çalışılıyor. Çalışılıyor derken aslında anaokulundan üniversiteye kadar bütün eğitim öğretim hayatı boyunca bazı kurumlar istisna hiçbir zaman hiçbir yabancı dil bir kişiye bile öğretil-e-memiştir. Osmanlı döneminde özellikle münevver kesimde yaygın olan ve dinimizi, dilimizi, edebiyatımızı büyük oranda etkileyen fakat cumhuriyet sonrası bilinçli/kasıtlı olarak geri plana itilen Arapça ve Farsça bir diğer tercüme yaptığım iki dil oldu. Ülkemizde Türkçe’den sonra en çok konuşulan dil olan Kürtçe’ye de yayınımı çevirdim (en çok konuşulan lehçe Kurmançça’ya). Akabinde yayınımı dünyada en çok konuşulan dillerden biri olduğunu hayretle öğrendiğim İspanyolca’ya, dünyada en kalabalık nüfusa sahip Çinlilerin konuştuğu ve artık bilimsel literatürde en yeni ve en çok yayınların yapıldığı Çince’ye (basitleştirilmiş), farklı bir alfabe ve kalabalık nüfus olarak Rusça’ya ve son olarak da İtalyanca ile yakın olan ve Tıp terimlerinin köken aldığı Latince’ye de çevirdim.

Böylece belki de “Türkiye ve Dünya’da bir ilk”e imza attım. On beş yıldır iki çalışma alanımdan biri olan “Diyafram” konusunda ve özellikle “Diyafram Evantrasyonu”nda ülkemizde ilk olarak hibrid olarak başlayıp sonrasında video-yardımlı torakoskopik cerrahi yöntemini sürdürdüm. Cerrahi tedavisinde “minimal invaziv cerrahi”yi 100’ü aşkın vakada uygulayıp birçok kişiye öğreterek yaygınlaşmasını sağladım. Bu konuda birçok seminer, kongre sözlü bildiri, poster ve konuşmalar yaptım, dergi özel sayıları ve kitap bölümleri hazırladım, birçok ödül aldım/aldık. Ve şimdi de son yayınımı başta Türkçe olmak üzere on farklı dilde yayınlamış oldum.

Başta Göğüs Cerrahisi stajyerleri olmak üzere uzmanlık öğrencileri, uzman ve akademisyenler ve bu konuyu merak eden herkes (halk) için de bir okuma fırsatı ve imkânı sağlamış oldum. Sadece Türkiye değil Dünya’da da erişilebilir, istifade edilebilir olmasını istedim.

Umarım başarılı olmuşumdur, faydalanmanız ve paylaşmanız dileğiyle hayırlı olsun.

14.07.2015 / Prof. Dr. İrfan Yalçınkaya

Kaynaklar:

1.      Beşibiryerde, Prof. Dr. İrfan Yalçınkaya, Akademik Akıl, Kasım 2020, https://www.akademikakil.com/besibiryerde/irfanyalcinkaya/

2.      Benim Yolum – Tababet San’atının İcrası İle Geçen 35 Yıl, Prof. Dr. İrfan Yalçınkaya, Kitapyurdu Doğrudan Yayıncılık, 2. Baskı, Eylül 2023, İstanbul, https://www.kitapyurdu.com/kitap/benim-yolum/602498.html

3.      Bilimsel Yayın ve Çalışma Listem 2025, Prof. Dr. İrfan Yalçınkaya, https://profdrirfanyalcinkaya.blogspot.com/2020/06/bilimsel-yayin-ve-calisma-listem-2020.html

4.      İnternette erişme imkânı olmayan bilimsel yayınlarımın tam metinleri, Prof. Dr. İrfan Yalçınkaya, https://profdrirfanyalcinkaya.blogspot.com/2020/06/internette-erisme-imkani-olmayan.html

5.      Sondan bir önceki makalem yayınlandı?!, Prof. Dr. İrfan Yalçınkaya, Temmuz 2021, https://profdrirfanyalcinkaya.blogspot.com/2021/07/sondan-bir-onceki-makalem-yayinlandi.html

6.      Bıçak Parası, Prof. Dr. İrfan Yalçınkaya, Akademik Akıl, 23 Haziran 2025, https://www.akademikakil.com/bicak-parasi-3/irfanyalcinkaya/

7.      Türk Göğüs Cerrahisi Derneği’ne Veda Mektubum, Prof. Dr. İrfan Yalçınkaya, 01 Temmuz 2025, https://profdrirfanyalcinkaya.blogspot.com/2025/07/turk-gogus-cerrahisi-dernegine-veda.html

VAN TIP’TAN GELİP GEÇENLERLE SÖYLEŞİ -2- KONUK: PROF. DR. REHA ERKOÇ

YENİ YOUTUBE KANALIMDA İKİNCİ SÖYLEŞİ VİDEOSU

Merhaba, geçen hafta sonunda Nefroloji Uzmanı Prof. Dr. Reha Erkoç hocamızla “Van Tıp’tan Gelip Geçenlerle Söyleşi” dizisinin ikincisini gerçekleştirdik. Hocamızı tanıtıp onunla Van Tıp’lı yıllar etrafında yarım saate yakın sohbet ettik. İlgiyle izleyeceğinizi ve beğeneceğinizi umuyorum. Videoyu başkalarıyla da paylaşır (ilk video izlenme sayısı an itibariyle 257) ve kanalıma abone olursanız (an itibariyle abone sayısı 30) sevinirim. İyi seyirler.

https://www.youtube.com/watch?v=0FwZov9DfiU

VAN TIP’TAN GELİP GEÇENLERLE SÖYLEŞİ -1- KONUK: PROF. DR. TURGUT GÖKSOY

Merhaba, dün Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Uzmanı Prof. Dr. Turgut Göksoy hocamızla “Van Tıp’tan Gelip Geçenlerle Söyleşi” dizisinin ilkini gerçekleştirdik. Hocamızı tanıyıp onunla Van Tıp’lı yıllara dair yarım saate yakın sohbet ettik. İlgiyle izleyeceğinizi ve beğeneceğinizi umuyorum. Videoyu başkalarıyla da paylaşır ve kanalıma abone olursanız sevinirim. İyi seyirler.

TÜRK GÖĞÜS CERRAHİSİ DERNEĞİ’NE VEDA MEKTUBUM

TÜRK GÖĞÜS CERRAHİSİ DERNEĞİ’NE VEDA MEKTUBUM

“…Kurulduğu günden beri derneğin (40.) üyesiyim, daha doğrusu üyesi idim, 30 Eylül (2023) itibari ile üyelikten istifaen ayrıldım. Ve 25 yıldır üyesi olduğum bu dernekte bir(er) dönem Yönetim Kuruluğu Üyeliği ve İstanbul Şubesi Başkanlığı da yapmıştım…”

         Yukardaki satırlar iki yıl önce (19 Ekim 2023) mesleki blogumda yayınladığım, “Türk Göğüs Cerrahisi Derneği (TGCD) Üyeliğimin Çeyrek Yüzyılının Değerlendirilmesi ve İstifa Kararı Sürecimin Öyküsü” adlı yazımdan alıntıdır. (https://profdrirfanyalcinkaya.blogspot.com/2023/10/turk-gogus-cerrahisi-dernegi-uyeligimin.html) Bu yazımı bugüne kadar okumamış olanların okumasını, okumuş olanların da isterlerse bir kez daha göz atmalarını istirham ederim. Zira ilk istifa kararımın cemaziyülevvelini bilmeyenler şimdi yazacaklarımı anlamak ve açıklamakta zorlanabilirler. O yazıda yazdıklarımı bu yazıda tekrar etmeyeceğim. O yazım oldukça uzun idi, bu yazım oldukça kısa olacak inşallah. Ben bile bu yazımı kaleme almadan önce hafızamı tazelemek ve bir girizgâh olsun diye o eski “uzun hikâye”yi tekrar okudum.

İlk istifamdan sonraki bir yılda dernekle bir ilgim olmadı. Geçen yıl Kasım ayının ikinci haftasında dernek yönetim kurulu seçimi oldu. Süreci uzaktan takip ettim ve yeni dernek başkanı olan meslektaşımızı tebrik de ettim, yeni dönemde bir şeylerin değişeceği umudum az da olsa vardı. (Resim 1) O da “abi, seni derneğe tekrar üye yapmak istiyoruz, üyeliğini aktif hale getiriyoruz” dedi, “tamam” dedim.

                                                        Resim 1

Ondan sonraki süre zarfında bazı hoşuma gitmeyen şeyler olsa da kendisine ilettiğimde “abi bütün bunlar geçmiş dönemle ilgili” deyince sustum, bir şey demedim.

14 Şubat tarihinde TGCD bünyesinde “Diyafram Çalışma Grubu” kurulması önerimi yazılı olarak kendisine iletmiştim. Tam bir ay sonra beni arayıp şifahi olarak “abi üzgünüm önerine sıcak bakılmadı, ben kabul ettim, diğer üyelere de söyledim fakat kabul etmediler” dedi. Canım sıkıldı, üzüldüğümü ve itirazımı kendisine bildirdim ama sonuç değişmedi, ben de yazılı resmî açıklama talebinde bulundum. İki gün sonra TGCD Yönetim Kurulu’nun gerekçeli kararında “yönetim kurulunca, diyafram hastalıkları ve cerrahisi konusunda ayrı bir çalışma grubu kurulmasına ihtiyaç bulunmadığı kanaatine varılmıştır” cevabı iletildi. Aslında ilk ana kriz bu idi ama “la havle” çekip bir kenara not ederek konuyu kapattım. 

Mart sonunda dernek başkanı arayıp TGCD Göğüs Cerrahisi Kitabı’nın 3. Versiyonu için “diyafram pilleri” konusunu teklif edince, o konuyla ilgilenmediğimi, “diyafram evantrasyonu” olursa yazabileceğimi belirttim. O da “bu konu yok ama bir sorayım” dedi ve sonra da arayıp “olur” dedi. 1 Nisan’da da resmi olarak bölüm yazarlığı daveti geldi. (Resim 2) 

                                                    Resim 2

Antrparantez bu kitap çalışması derneğin bir önceki yönetim kurulu toplantılarında da gündeme gelmiş, fakat Avrupa Göğüs Cerrahisi Derneği’nde de görev yapan bir yönetim kurulu üyesi “artık textbook tipi kitap çalışmalarına sıcak bakılmıyor, Avrupa Göğüs Cerrahisi Derneği bile kitabının yeni baskısını yapmaktan vaz geçti, yapmayacak, zira artık her şey dijital ortama aktarılıyor, bu tür genel yayınlardan ziyade yeni, orijinal, spesifik yayınlara sıcak bakılıyor” deyince proje iptal edilip rafa kaldırılmış. Anlaşılan yeni yönetim o projeyi tekrar raftan indirmeye karar vermiş.

Bana verilen bölümü 12 Haziran’da hazırlamaya başlayıp 19 Haziran’da bitirdim. Zaten konu ile 2009’dan beri ilgileniyordum ve bu ülkede bu konuda en çok çalışması olan kişiydim. 20 Haziran’da teslim ettim. Alındı yazısı da geldi fakat bölüm yazılarının son teslim tarihi olan 30 Haziran tarihinde bir e-posta daha aldım. Editoryal kurul herhangi bir gerekçe belirtmeden “yapılan değerlendirme sonucunda, bölümünüzün yayına kabul edilmemesine karar verilmiştir” cevabını iletti. (Resim 3)

                                            Resim 3

Eğer derseniz ki, “siz gerekçeyi biliyor musunuz?”, “bilmiyorum ama tahmin ediyorum” diyebilirim. 23 Haziran’da Akademik Akıl sitesinde “Bıçak Parası” adlı bir yazı yazmış ve derneği, dernek başkanını kısa bir süre önce İstanbul’daki bir göğüs cerrahisi merkezinde gerçekleşen müessif bir olay nedeniyle uyarmış ve eleştirmiştim. (https://www.akademikakil.com/bicak-parasi-3/irfanyalcinkaya/)

Fakat bu yazımdan dolayı -aklıma gelmedi değil- derneğin bilimsel bir konuda gayri bilimsel ve gayri mesleki etik-ahlaki bir tavır takınıp böyle bir adım atacağına imkân ve ihtimal vermiyordum. Ama olan oldu, aklıma gelen başıma geldi.

Bu bilimsel ve etik dışı tutum nedeniyle artık benim bu dernekle hiçbir ilgim, ilişkim, ilintim ve iltisakım olmaz, olamaz. Aslında ben bardağı taşıracak son damla olarak derneğin bu yılki kongresine davet edilip edilmemeyi beklemeyi, ona göre son kararı vermeyi düşünüyordum. Fakat bu saatten sonra buna da gerek kalmadı. Zira artık bu bilim dışı, etik dışı karar ve saygısızlıktan sonra çağırsalar da asla gitmem.

Yazımın reddedilmesinin gerekçesini yazılı olarak hemen sordum ama şu ana kadar bir cevap alamadım. Eğer gelirse bu yazının sonunda aynen koyacağımı bilmenizi isterim. Aslında doğrusunu söylemek gerekirse böyle bir bilim ve etik dışı zihniyete mensup bir editoryal kurulun çıkarmayı planladığı kitapta benim yazımın bulunmayacak olması belki daha hayırlıdır. Bu çalışmamı onlara vermekle onları onurlandırmıştım. Yazım, çalışmam, eserim var da derdim mi var? Bir şekilde değerlendiririm inşallah.

Davet edildiğim bölüm yazarlığının herhangi bir gerekçe belirtilmeden keyfi bir şekilde yayına kabul edilmemesi öncesi muhtemelen gerekçe olduğunu düşündüğüm “Bıçak Parası” yazısından son anda derneğe ve başkanına son bir şans vermek, son karar öncesi bir fırsat tanımak için aşağıdaki paragrafı yazının sonunda olmasına rağmen çıkartıp yayınlamamıştım. Çıkardığım o paragrafı şimdi artık paylaşabilirim.

“Bu son “bıçak parası” olayındaki tavrı (daha doğrusu tavırsızlık) ve dernek başkanının bu camianın onurlu, kıdemli ve değerli bir üyesi olan şahsıma karşı saygısızlığı nedeniyle TGCD yönetim kurulunu istifaya ve şahsımdan özür dilemeye davet ediyorum. Yeri gelmişken daha önce çeşitli gerekçelerle istifa ettiğim ve yeni yönetimle birlikte geri alıp aktifleştirildiği söylenen üyeliğimden şu an itibariyle tekrar huzurunuzda istifa ediyorum. Bu derneğin benim için anlam, önem ve değeri kalmamıştır. O zamanki istifa mektubumun gerekçelerini ele aldığım yazıda da belirttiğim gibi Göğüs Cerrahisi Camiasının artık ikinci ve yeni bir derneğe ihtiyacı vardır.”

“Yiğidin hakkı üçtür” derler ama artık üçüncü bir istifa daha olmayacak, bu ikinci ve son. Zira son yedi ayda görüp anladım ki, bu dernekte sorun başkanda, başkanın tavır ve tutumunda değil derneğin kendisindedir, zihniyetindedir. Kuruluşundan beri bu dernek bir türlü yapısal sorunlarını çözemedi, zihniyet değişimi ve dönüşümünü gerçekleştiremedi, kendini yenileyemedi, yenilenme ve toparlanma şansı da kanaatimce artık yoktur.

İlk “istifa sürecimin öyküsü” yazımın sonundaki görüşümü tekrar iktibas ederek yazımı bitirmek istiyorum.

         “…TGCD’den önce de vardık, TGCD’den sonra da var olmaya devam edeceğiz. Tek bir derneğe mahkûm ve mecbur değiliz. Dernek mensubu olalım olmayalım yapacak çok işimiz var. Artık TGCD üyesi olmasam da emekli olana ve de bu branşta çalışmayı sonlandırana kadar “Göğüs Cerrahisi Toplumu”nun bir üyesi olarak çalışmalarıma devam edeceğim inşallah. Yeter ki isteğimizi, enerjimizi, heyecanımızı yitirmeyelim, çok ama çok çalışalım, bilgi ve tecrübemizi birbirimizle ve camia ile hatta dünya ile paylaşalım…”

         Sevgi, saygı ve selamlarımla.

 

01.07.2025 / Prof. Dr. İrfan Yalçınkaya

BIÇAK PARASI

Cerrahinin ana simgesi bıçak yani bistüri (neşter) dir. Tıpta cerrahi bir dalda ihtisas eğitiminin sonunda girilen sınavda başarılı olan yeni uzmana meslektaşları “bıçağın keskin olsun” dileğinde bulunur. Bu cerrahın bundan sonra gireceği ameliyatlarında başarılı olması temennisidir, yoksa espri anlamında söylersek düğünde pasta kesme öncesi garsonun “bıçak kesmiyor abi, -lafın gelişi- at bir yüzlük de kessin” demek değildir.

Bu yazımda 37 yıllık hekim ve 31 yıllık cerrah (göğüs cerrahisi uzmanı, profesörü) olarak bilgim ve birikimim oranında bu konuya ‘neşter vurmak’ istiyorum.

Yazının tamamını okumak isteyenler için; https://www.akademikakil.com/bicak-parasi-3/irfanyalcinkaya/

EFE VE KİTAPLARIM

 

2025 KURBAN BAYRAMI KARTIM

HEYBEMDEN SEÇKİLER - EŞOFMANLI ŞEVKET HOCA

“HEYBEMDEN SEÇKİLER” KİTABIMIN FARKLI ÖZELLİKLERİ

“HEYBEMDEN SEÇKİLER” KİTABIMIN FARKLI ÖZELLİKLERİ

 

On gün önce (21 Mayıs) yayınlanan ikinci kitabımı farklı kılan özellikleri maddeler halinde belirtmek istedim.

1.     İlk kitabım “Benim Yolum”, bir hekim olarak tıp fakültesine adım atıp yola çıktığım günden buyana geçen “Tababet San’atının İcrası ile Geçen 35 Yıl”daki mesleki (medikal) anı ve düşüncelerimi içermekte idi ve üç buçuk yıl önce yayınlanmıştı. Ki dün de Göğüs Cerrahisi alanında uzman oluşumun 31. yılının bitimi idi.

2.     Bu kitap ise üniversite yıllarımdan beri 43 yıllık okuma, araştırma ve düşünsel çabamın bir hasılasıdır.

3.     Kitabım 30 yıl içinde kaleme aldığım paramedikal yazılardan yaptığım seçkilerin tekrar gözden geçirilip güncellenmesi ve son yıllardaki yeni denemelerimin bir toplamıdır.

4.     Kitabın yayına hazırlanması için 6 aylık bir uğraş verilmiş olup redaksiyon, edisyon ve kapak çalışması bir ayı almıştır.

5.     Kitabın ön kapak fotoğrafı eşime ait olup adı dahil ön kapaktan arka kapağa kadar bütün çalışmalar, tasarım ve masraf bana aittir.

6.     Önceki kitabımda olduğu gibi bu kitapta da ön ve arka kapak dışında kitabın içinde şekil, fotoğraf filan olmayıp videolar dahil tüm görseller kitabın görsel sayfası olarak hazırlanıp “Onuncu Köy” adlı bloguma konuldu.

7.     Kitap altı ana bölümden oluşmakta olup toplam 640 sayfadır.

8.     İlk bölümde, bölüme verdiğim isim gibi iç ve dış siyaset, tarih, fikir, fikir ifade hürriyeti, muhalefet, deprem, biyografi dahil on iki farklı denemede “Daldan Dala” atladım. İlk yazım ‘Bumerang’ta Hollywood filmlerinden hareketle Batı ve özellikle ABD’yi dünden bugüne anlatmaya çalıştım. Özellikle ‘Halk Üniversitesi’ kavramı (yazısı) orijinaldir ve kavram bana aittir. İkinci bölümde dokuz farklı konuda bir nevi “Beyin Fırtınası” estirmeye çalıştım. “Özgür Düşünceler” bölümünde, ağırlıklı olarak devlet kavramı ve bazı hususları irdelemeye çalıştım. “Edebi Yazılar”ımda, şiirden şarkıya, dört farklı ülkeye (tura) dair gezi izlenimlerimden altmış yaşıma kadar görüp öğrenip anladıklarımdan 60 maddelik bir nevi manifesto dahil on üç değişik yazı yer aldı. Birbirleriyle tanışan ve sohbet havasında ölüm, milliyetçilik, cinsellik ve ‘bir grup dindar gencin/insanın hikayesi’ mevzularını konuşan “İki Dost” bir başka bölümü oluşturdu. Son bölüm olan “Kardeşime Mektuplar”da artık unutulmaya yüz tutmuş bir yazım geleneği olan açık mektubu yedi ayrı mektup yazarak ihya etmeye çalıştım.

9.     Yine önceki kitabımdaki gibi Kitapyurdu Doğrudan Yayıncılıkla ve Simya Ajans ile sözleşme yapıldı, kitabın tek erişim ve satış yeri yine internet kitap satış sitesi olan www.kitapyurdu.com ‘dur.

10.  İki kanat misali biri medikal (tıbbi) diğeri paramedikal (tıp dışı) olmak üzere iki kitap birbirini tamamladı ve bütünledi.

11.  Altmış bir yaşımın içindeyken 60 yıllık ömre iki kitap sığdırmak nasip kısmet oldu. Rabbim Allah’a şükrediyorum.

12.  Kitabım on gün zarfında aile eş dost akraba arkadaş dahil 40 adet satıldı. Hepsine ilgi ve duyarlılıkları için teşekkür ediyorum. Kitabımı alan bir dostun kitabını da bu sabah imzaladım. Sizden hassaten istirhamım, emeğe saygı ve değer verme babında en az bir tane alıp okumanız, mümkünse başkalarına da hediye etmeniz ve sosyal medya platformlarında haberdar edip tanıtımına yardımcı olmanızdır. Kitap sipariş linki şu şekildedir;

https://www.kitapyurdu.com/kitap/heybemden-seckiler/720346.html

 

31.05.2025 / İrfan Yalçınkaya

Heybemden Seçkiler / Denemeler (Bir Kitabın Ön Sözü)

Heybemden Seçkiler / Denemeler (Bir Kitabın Ön Sözü)

“…Düşüncemdir tek sermayem
Alan yoktur, satamadım
Suları ıslatamadım”
Abdurrahim Karakoç

"İlk kitabım olan, BENİM YOLUM – Tababet San’atının İcrası İle Geçen 35 Yıl, Aralık 2021’de, “Gözden Geçirilmiş ve İlaveli 2.Baskı”sı da Eylül 2023’te Kitapyurdu Doğrudan Yayıncılık’tan yayınlanmıştı. Bu ..."

DEVAMI İÇİN;

https://www.akademikakil.com/heybemden-seckiler-denemeler-bir-kitabin-on-sozu/irfanyalcinkaya/