TÜRKİYE’DEKİ TIP FAKÜLTELERİ VE KONTENJANLARI - 2021

TÜRKİYE’DEKİ TIP FAKÜLTELERİ VE KONTENJANLARI-2021

ŞEHİR	DEVLET	KONT	SAĞLIK BİLİMLERİ Ü (DEVLET)	KONT	VAKIF (ÖZEL)	KONT
İstanbul D:6 V:21 TOPLAM: 3326	İstanbul ÜTF (Türk/İng) (280/60) İstanbul Ü-Cerrahpaşa TF (Türk/İng) (260/50) Marmara ÜTF (İng) (200) Medeniyet ÜTF (170) DEVLET TOPLAM: 1183		Hamidiye TF (İstanbul SUAM’lar) Hamidiye Uluslar arası TF (60)	85 (MSB/E/ 58) Toplam: 203	Yeditepe ÜTF (İng) (100) Bezmialem Vakıf ÜTF (120) Medipol ÜTF (Türk/İng) (120/10) Koç ÜTF (İng) (50) Acıbadem MAA ÜTF (İng) (40) Biruni ÜTF (Türk/İng) (90/60) Okan ÜTF (Türk/İng) (80/80) Maltepe ÜTF (Türk/İng) (70/60) Bahçeşehir ÜTF (İng) (83) Demiroğlu Bilim ÜTF (90) Yeni Yüzyıl ÜTF (100) Altınbaş ÜTF (İng) (70) İstinye ÜTF (Türk/İng) (100/60) Aydın ÜTF (Türk/İng) (100/60) Beykent ÜTF (60) Haliç ÜTF(Türk/İng) (100/40) Üsküdar ÜTF (Türk/İng) (70/40) Arel ÜTF (50) Atlas ÜTF (Türk/İng) (70/40) İstanbul Sağlık ve Teknoloji ÜTF (Türk/İng) (70/40) Nişantaşı ÜTF (40)	2143
Ankara D:5 V:7 TOPLAM: 2393	Ankara ÜTF (Türk/İng) (320/60) Hacettepe ÜTF (Türk/İng) (210/160) Gazi ÜTF (Türk/İng) (290/100) Yıldırım Beyazıt ÜTF (Türk/İng) (170/120) DEVLET TOPLAM: 1697		Ankara SUAM’lar (Hamidiye TF) Gülhane TF	150 (MSB/E/90) (MSB/K/10) (İçişleri/E/15) (İçişleri/K/2) Toplam: 267	Başkent ÜTF (Türk/İng) (85/40) Medipol ÜTF (Türk/İng)) (70/70) Lokman Hekim ÜTF (Türk/İng)  (90/30) TOBB Ekonomi ve Teknoloji ÜTF (43) Ufuk ÜTF (72) Yüksek İhtisas ÜTF (Türk/İng) (81/40) Atılım ÜTF (İng) (75)	696
İzmir D:6 V:2 TOPLAM: 1080	Dokuz Eylül TF (260) Ege ÜTF (310) Katip Çelebi ÜTF (190) Bakırçay ÜTF (40) İzmir Demokrasi ÜTF (90) DEVLET TOPLAM: 950		İzmir SUAM’lar İzmir TF	60	Tınaztepe ÜTF (70) İzmir Ekonomi ÜTF (İng) (60)	130
Adana D:2 TOPLAM: 305	Çukurova ÜTF	245	Adana SUAM Adana TF	60
Adıyaman	Adıyaman ÜTF	140	-
Afyon	Afyonkarahisar SBÜ TF	190	-
Ağrı	İbrahim Çeçen ÜTF	40	-
Aksaray	Aksaray ÜTF	90	-
Alanya (İLÇE)	Alaaddin Keykubat ÜTF	110
Amasya	Amasya ÜTF	40	-
Antalya	Akdeniz ÜTF	280	Antalya SUAM
Ardahan	-		-
Artvin	-		-
Aydın	Adnan Menderes ÜTF	230	-
Balıkesir	Balıkesir ÜTF	150	-
Bandırma (İLÇE)	Onyedi Eylül ÜTF	40	-
Bartın	-		-
Batman	-		-
Bayburt	-		-
Bilecik	Şeyh Edebali ÜTF	40	-
Bingöl	-		-
Bitlis	-		-
Bolu	Abant İzzet Baysal ÜTF	170	-
Burdur	-		-
Bursa D:2 TOPLAM: 290	Uludağ ÜTF	230	Bursa SUAM Bursa TF	60
Çanakkale	Onsekiz Mart ÜTF	160	-
Çankırı	-		-
Çorum	Hitit ÜTF	110	-
Denizli	Pamukkale ÜTF	230	-
Diyarbakır	Dicle ÜTF	240	Diyarbakır SUAM
Düzce	Düzce ÜTF	130	-
Edirne	Trakya ÜTF	230	-
Elazığ	Fırat ÜTF	200	Elazığ SUAM
Erzincan	Binali Yıldırım ÜTF	130	-
Erzurum D:2 TOPLAM: 270	Atatürk ÜTF (Türk/İng) (150/60)	210	Erzurum SUAM Erzurum TF	60
Eskişehir	Osmangazi ÜTF	250	-
Gaziantep D:3 V:1 TOPLAM: 309	Gaziantep ÜTF (Türk/İng) (160/60) Gaziantep İslam Bilim ve Teknoloji ÜTF (-)	220	-		Sanko ÜTF	89
Giresun	Giresun ÜTF	110	-
Gümüşhane	-		-
Hakkâri	-		-
Hatay	Mustafa Kemal Ü Tayfur Ata Sökmen TF	185	-
Iğdır	-		-
Isparta	Süleyman Demirel ÜTF	210	-
Kahramanmaraş	Sütçü İmam ÜTF	160	-
Karabük	Karabük ÜTF	110	-
Karaman	Mehmetbey ÜTF	60	-
Kars	Kafkas ÜTF	100	-
Kastamonu	Kastamonu ÜTF	90	-
Kayseri D: 2 TOPLAM: 330	Erciyes ÜTF	270	Kayseri SUAM Kayseri TF	60
Kırıkkale	Kırıkkale ÜTF	160	-
Kırklareli	Kırklareli ÜTF	40	-
Kırşehir	Ahi Evran ÜTF	110	-
Kilis	-		-
Kocaeli	Kocaeli ÜTF	250	Kocaeli SUAM		Kocaeli Sağlık ve Teknoloji ÜTF	-
Konya D:2 V:1 TOPLAM: 474	Necmettin Erbakan Meram TF (220) Selçuk ÜTF (200)	420	Konya SUAM		KTO Karatay ÜTF	54
Kütahya	Kütahya SBÜ TF	140	-
Malatya D:2	İnönü ÜTF (Türk/İng) (165/70) Turgut Özal ÜTF (85)	320	-
Manisa	Celal Bayar ÜTF	220	-
Mardin	Artuklu ÜTF	-	-
Mersin	Mersin ÜTF	220	-
Muğla	Sıtkı Koçman ÜTF (Türk/İng) (140/50)	190	-
Muş	-		-
Nevşehir	-		-
Niğde	Ömer Halisdemir ÜTF	100	-
Ordu	Ordu ÜTF	100	-
Osmaniye	-		-
Rize	Recep Tayyip Erdoğan ÜTF	120	-
Sakarya	Sakarya ÜTF	140	-
Samsun	Ondokuz Mayıs ÜTF (Türk/İng) (160/60) Samsun ÜTF (40)	260	Samsun SUAM
Siirt	Siirt ÜTF	40	-
Sinop	-		-
Sivas	Cumhuriyet ÜTF	200	-
Şanlıurfa	Harran ÜTF	150	Şanlıurfa SUAM
Şırnak	-		-
Tekirdağ	Namık Kemal ÜTF	110	-
Tokat	GOP ÜTF	140	-
Trabzon D:2 TOPLAM: 240	KTÜ TF	180	Trabzon SUAM Trabzon TF	60
Tunceli	-		-
Uşak	Uşak ÜTF	100	-
Van	YYÜ TF	140	Van SUAM
Yalova	Yalova ÜTF	40
Yozgat	Bozok ÜTF	110	-
Zonguldak	Bülent Ecevit ÜTF	170	-
KKTC	Doğu Akdeniz ÜTF / Gazimağusa (UOLP Marmara) (ing) (20) Girne ÜTF (70) Yakın Doğu ÜTF (Lefkoşa) (Türk/İng) (90/70)	250
Azerbaycan	Azerbaycan Tıp Üniversitesi (Bakü) (40)	40
TOPLAM: 16 858 (KKTC ve Azerbaycan hariç) (Dahil edilirse) TOPLAM: 17 148		13206		830		3112

Kaynak: https://dokuman.osym.gov.tr/pdfdokuman/2021/YKS/kontkilavuz29072021.pdf

*Kırmızı renkle yazılanlar son bir yıl içinde açılan tıp fakültelerini göstermektedir.

Prof. Dr. İrfan Yalçınkaya - 01.08.2021

KURBAN BAYRAMI TEBRİĞİM 2021

 

SONDAN BİR ÖNCEKİ MAKALEM YAYINLANDI?!

Otuzüç yılı bulan hekimlik hayatımdaki ilk makalem; 1991 yılının ocak ayında klinikte verdiğim ilk seminerimin, başhekim ve şef olan hocamızın direktifi doğrultusunda yayına dönüştürülmesi ve o yıl içinde hastanenin çıkardığı dergide yayınlaması ile oluşan “Trakeobronşial yabancı cisim aspirasyonları” idi. Bu seminer ve sonrasında gelişen süreci (hikâyeyi) “Akademik Akıl” sitesinde “Beşibiryerde” adlı anımda anlatmıştım. [https://www.akademikakil.com/besibiryerde/irfanyalcinkaya/]

Bu ilk semineri ilk makale olarak hazırladıktan sonra, ‘en tabii hakkım’ diye düşünerek ilk sıraya kendi adımı yazmıştım. Fakat en kıdemli ağabeyim merhum Bülent Moldibi, “irfan, tamam makaleyi yazmak senin en doğal hakkın, ama cerrahide şef dururken isimleri ve sıralarını belirlemek senin hakkın değil” dedi. Daha sonra şef ve şef muavinlerimize danışarak isimleri ve sıralarını belirledi, “şimdi tamamdır” dedi. Her ne kadar canım sıkılsa da, cerrahi kliniklerde ve bilhassa şeflik sisteminde kural öyle idi. Böylece ben de mecburen kabullendim, başka bir seçeneğim de yoktu zaten, bilakis adım yayında yer aldı ve üstelik de ikinci sıraya konuldu diye de sevindim.

Her neyse bu ilk makaleden sonra aradan 30 koca yıl geçti. Bu süre zarfında yaptığım bütün “Bilimsel Yayın ve Çalışmalar”ımı liste halinde son bir kez düzenleyip 2020 haziran’ında mesleki blogumda yayınladım ve her yıl da yeni yayın ve çalışmalarımı ekleyerek güncellemeye çalışıyorum. Bu liste ile hem arzu edenlere tüm mesleki çalışmalarımı inceleyebilme olanağı hem de mümkün olan bütün çalışmalarıma tam metin erişim için de link verdim. Hatta internette ve literatürde erişim imkânı olmayan çok eski yani ilk yayınlarım için bile bir dosya hazırladım, hepsini orada topladım (ki bu yolla ilk makaleme bile tam metin erişim mümkün oldu). [https://profdrirfanyalcinkaya.blogspot.com/2020/06/bilimsel-yayin-ve-calisma-listem-2020.html]

İlk seminer ve yayınımdan bu yana, yurtiçi ve yurtdışı dergi ve kitaplarda çok sayıda bilimsel çalışmam yayınlandı. Kimini bizzat kendim yaptım, kimine katkı sundum, kimine fikir verip yol gösterdim, kimi zaman da mesai arkadaşlarım ve meslekdaşlarım bana yayın desteğinde bulundular. Aynı şekilde kongrelere ve toplantılara da katıldım, genellikle boş gitmedim, en az bir ya da birden fazla bildiri götürdüm. Kongrelerde toplantı başkanı, konuşmacı oldum. Bilimsel toplantılar düzenledim, Van Tıp Dergisi’nde editör yardımcılığı yaptım, birkaç dergi özel sayısında ve bir kitapta editörlük yaptım. Çok sayıda makalede danışman olarak görev aldım.

Van Tıp’tan başlayarak başta asistanlarım olmak üzere her kademede meslekdaşlarıma yayın ve bildiri desteğinde bulundum. Van Tıp’ta iken asistanlarımızın uzman olduklarında bir üniversitede yardımcı doçentlik kadrosuna başvurabilecek kadar yayın ve bildirileri vardı. Halihazırda Van YYÜ TF Göğüs Cerrahisi AD’da görev yapan iki profesör meslekdaşımız, yetişmesine emek ve katkı verdiğim asistanlarımız olup Dr. Fuat Sayır Ağrı İÇÜ TF Dekanı ve Dr. Ufuk Çobanoğlu da Van YYÜ TF Dekanı olarak görev yapmaktadır.

Aynı şekilde onaltı yıla yakındır görev yaptığım SBÜ Süreyyapaşa Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi SUAM’ında da, başta Göğüs Cerrahisi Kliniği olmak üzere muhtelif kliniklerde çok sayıda asistan ve uzman mesai arkadaşıma ve meslekdaşlarıma yayın ve bildiri noktasında da destek oldum, fikir verdim, yol gösterdim. Doçent olmaları noktasında da elimden gelen emek ve katkıyı sundum. Van Tıp’ta edindiğim akademik ve bilimsel ortamı Süreyyapaşa’da oluşturup birçok köklü üniversite ile yarışır hale getirdim. Gerek Van Tıp, gerekse Süreyyapaşa bana çok şey kazandırdı, ben de onlara kazandırdım. Güzel ve verimli bir alış veriş oldu.

Fakat bu durum 2018 yılı itibariyle değişti. Bu tarihten sonra gitgide bilimsel yayın ve kongre bildirilerinde adım yer almadı, dahil edilmedim. Kendimin ve birkaç meslekdaşımın çabası ile bir şeyler yapmaya çalıştım. Kıdemli prefesör olan biri için bu durum çok önemli görülmeyebilir. Fakat geçen yıl bir dergide yayına kabul edilmiş bir yayınım için basım öncesi son anda hiç gereği olmadığı halde etik kurul kararı istendiğinde başıma gelmedik nahoş hadise kalmadı, gerek klinikte gerek başhekimlikçe yardımcı olunmak bir yana iş yokuşa sürüldü. Bu tatsız olaylardan sonra klinik çalışmalara dair yayınları bırakmak zorunda kaldım. Sadece vaka takdimi ve kitap bölümleri ile uğraştım.

Bugün bizzat üzerinde çalışıp yayın için gönderdiğim olgu sunumunun yayınlanması ile (dergi ve kitap bölümü hariç) bilimsel yayın konusuna da nokta koydum. [https://www.jsurgarts.com/index.php/jsa/article/view/291/226] Zira son 3-4 yıldır yaşanan olumsuz şeyler nedeniyle içimde ne bir istek, ne de bir heyecan kalmadı. Hatta bu yıl 9 yıl boyunca sorumluluğunu üstlenip götürdüğüm Yeditepe ÜTF Göğüs Cerrahisi Stajı görevimden bile affımı istedim, ayrıldım. Bir şeyleri zorlamaktan, engelleri aşmaya çalışmaktan yoruldum, sabır taşım çatladı. Sıkıntı ve sorunlarımı ilettiğim kişi ve merciler, çözüm bulmak bir yana derdime dert katmaktan başka bir şey yapmadılar. “Gölge etmeyin, başka ihsan istemem” noktasına getirdiler. Artık en küçük bir umudum kalmadı. Vefasızlığın ve hayırsızlığın kol gezdiği zamanlara eriştik.

İlerisi için sadece (eğer engellenmezse ve nasip olursa) bir yurtdışı yayın ve bir de konulu kitap projem var. Elbette bundan sonra da asistan ve uzman meslekdaşlarıma bildiri ve yayın konusunda olsun, akademik açıdan yükselmelerinde olsun her türlü destek ve yardımı vermeye devam edeceğim.

Zira nasıl bugüne kadar bildiri, bilimsel yayın, çalışma, akademik yükselme ve daha birçok konuda birçok hocamız ve meslekdaşımız bana destek vermiş, yardım etmişse (ki hepsine müteşekkir ve minnettarım), aynı şekilde ben de bu mesleği bırakana kadar aynı minval üzere devam edeceğim. “İlmin zekâtı, onun öğretilmesidir” sözü bugüne kadar düsturum oldu, bundan böyle de olmaya devam edecek.

Denilmiştir ki; “bir iyilik yap, at denize; balık bilmezse Hâlık bilir” ve “her kim zerre miktarı iyilik ya da  kötülük yaparsa, ahiretteki “mahkeme-i kübra/büyük mahkeme”de karşılığını görür.

07.07.2021

Prof. Dr. İrfan Yalçınkaya

MİNİMAL İNVAZİV TORAKS CERRAHİSİNDE 'TÜRKİYE TECRÜBESİ'NE DAİR İKİ KİTAP

 

Tıp Felsefesine Dair Notlar

Özet: Bu makalede, tıp felsefesine dair okumalarımdan yola çıkarak felsefe-tıp birlikteliğini ileri sürüyorum. Başlangıçta bulunan felsefe-tıp birlikteliği, teknolojik gelişmelerle ve çıkar ilişkileri bağlamında günümüzde zayıflamış görünse de, sağlıklı tıp öğretimi ve eğitiminin disiplinlerarası çalışmaların gerekliliğinin artması dolayısıyla eskimeyen bilgelik tutumunu tekrar hatırlatıp, tıp felsefesinin kavramsal, kuramsal ve metafizik boyutlarına dikkat çekilmektedir. Bilimsel bilgideki yanlışlanabilirliğin tıpkısının, tıptaki kuram ve uygulamaların yanılabilirliğe açık olduğu gerçeğini unutmadan, eleştirel tutumu kazandıran felsefenin etik boyutun dışında da yeniden rollerinin bulunduğu ihmal edilmemelidir.

Makalenin tamamı için; https://www.kirmizilar.com/tr/index.php/guncel-yazilar3/6161-tip-felsefesine-dair-notlar

Sır

Cep telefonumun Google butonuna basıp da öne çıkan(çıkarılan) haberlere göz atarken bir haber ilişti gözüme, dikkatimi çekti. (1)

Aynı gün ve takip eden üç beş gün içinde bu haber o kadar çok sitede yer aldı, öyle büyüdü ve dallanıp budaklandı ki şaştım kaldım...

Devamı için; https://www.akademikakil.com/sir/irfanyalcinkaya/

“İrfan Yalnız Gezer, Yoktur Şürekâsı”

(tababet san’atının icrası ile geçen 33 yıl/anı 20)

Böyle yazmıştı Van Tıp’da birlikte mesai yaptığımız ve daha sonra ayrılıp başka bir üniversiteye geçmiş bir meslektaşımız “Şimdi Van’da Olmak Vardı” adlı şiirinde.

Şüreka kelimesi sözlükte; şerikler, ortaklar, iştirak edenler; yandaş, taraftar, destekçi anlamlarına gelip meşhur şirk, şirket sözcüğü ile de ilişkilidir. Arkadaşımızın beni “yalnız gezen, şürekâsı olmayan” biri olarak nitelemesi muhtemelen bir cemaat, tarikat, vakıf veya derneğe mensubiyetimin olmaması ile alakalı olsa gerektir.

Yazının devamı için; https://www.akademikakil.com/irfan-yalniz-gezer-yoktur-surekasi/irfanyalcinkaya/

RAMAZAN BAYRAMI TEBRİĞİM 2021

İçimizden Biri

(tababet san’atının icrası ile geçen 33 yıl/anı 19)

İçimizden Biri (Prof.Dr. Dursun Odabaş’a ithaf)⁽¹⁾

/

Sevdasını koyup heybesine koyuldu yola,

Anadolu bozkırının ortasındaki bir diyardan,

Gündoğusuna, güneşin yükseldiği yere, güneş şehrine doğru,

Gül yüzlü, dost gülücüklü, güzel adam.

Devamı için; https://www.akademikakil.com/icimizden-biri/irfanyalcinkaya/

BİR MÜLAKAT [‘Van’dan Gelip Geçenler’den Dr. İrfan Yalçınkaya ile On Soru On Cevap]

2016 yılı içinde, o vakitler Van YYÜ Tıp Fakültesi Enfeksiyon Hastalıkları AD Öğretim Üyesi (şimdilerde Kırşehir Ahi Evran ÜTF Dekanı) olan Prof. Dr. Mustafa Kasım Karahocagil beni aradı. “Hocam, Van Tıp Fakültesi’nin kuruluş yıllarında görev yapan hocalarımızla bir mülakat (röportaj) yapmak istiyoruz. Bu amaçla hazırladığımız on soruluk mülakatımızı yazılı olarak cevaplamanızı rica ediyoruz. Bu cevaplardan oluşan ‘Van’dan Gelip Geçenler’ ismiyle bir kitap hazırlayıp yayınlamak düşüncesindeyiz” dedi. Ben de memnuniyetle kabul ettiğimi ve gerekirse kitapta kullanılmak üzere, aylar boyu süren yoğun bir çalışma sonucu hazırladığım “Bir Zamanlar Van Tıp Fakültesi Dokümanları”nı da kendisiyle paylaşabileceğimi söyledim. Yazılı olarak tevdi edilen soruları cevaplayıp gönderdim. Uzun bir süre bir ses seda gelmeyince kendisini aradığımda da, mali kaynak sorunu nedeniyle kitap yayınlama projesinin akamete uğradığını belirtti. Yıllar sonra o mülakatta hiç olmazsa kendi verdiğim cevapları kendi blogumda paylaşayım dedim. Umarım ilginizi çeker ve faydalı olur.

Kendinizi kısaca tanıtır mısınız? (doğum tarihi ve yeri, okuduğunuz üniversite, Van’a gelmeden önce çalıştığınız yerler)

01.1965 tarihinde Ankara İli Kazan İlçesi Fethiye Köyü’nde doğdum. İlk, orta ve lise eğitimimi Ankara’da tamamladım. Tıp öğrenimime 1982 yılında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde başladım ve 31.08.1988 tarihinde tamamladım. 21.11.1988-21.11.1989 tarihleri arasında Ağrı İli Merkez Verem Savaş Dispanseri’nde bir yıl süre ile zorunlu hizmet yaptım. Eylül 1989 Tıpta Uzmanlık Sınavı’nı kazanarak Ankara Atatürk Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Merkezi, Göğüs Cerrahisi Kliniği’nde 11.12.1989 tarihinde uzmanlık eğitimine başladım. 30.05.1994 tarihinde uzmanlık eğitimini tamamlayıp uzmanlık belgemi aldım ve aynı klinikte 5.5 ay daha uzman doktor olarak çalıştım.

Kaç yılında ve nasıl Van’a (tıp fakültesine) geldiniz? (davet? öneri? vs…)

15.11.1994 tarihinde Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tıp Fakültesi Göğüs Cerrahisi Anabilim Dalı’nda Öğretim Üyesi ve Anabilim Dalı Başkanı olarak göreve başladım. Uzmanlık eğitimimin bitmesine doğru Klinik Şef Muavinim, uzmanlık sonrası üniversiteye geçmek isteyip istemediğimi sordu. ‘Van ve Urfa Tıp Fakültelerinden teklif var’ dedi, düşünmediğimi söyleyip kabul etmedim. Zira ihtisası bitirince yine Ankara’da ihtisas yaptığım yerde uzman olarak devam etmek istiyordum. Bu isteğim gerçekleşmeyince Van’a gidip görerek bir karara varmak istedim. Van Tıp’ın Kurucu Efsane Dekanı Dursun Hoca’yla karşılaşıp konuşunca kafamdaki soru işaretleri cevaplandı ve Van Tıp’a gitmeye karar verdim. Uzmanlık sonrası mecburi hizmetimi de yapmak üzere Van Tıp’a başladım ve 11 yıl görev yaptım.

Buraya gelmeden önceki çalışma koşullarınız ve sosyo-ekonomik durumunuz nasıldı? (neleri terkedip Van’a geldiniz?)

Van Tıp’a gelmeden önce memleketim olan Ankara’da ihtisas yapıyordum. Uzmanlık öncesi Ağrı’da bir yıl kadar mecburi hizmet yaptığım için, ihtisas sonrası iyi-kötü kurulu bir düzenim ve alıştığım bir yer olan Ankara’yı bırakıp doğrusu tekrar bu sefer en Doğu’ya, ta Van’a gitmek benim için kolay bir karar olmadı. Ekonomik açıdan asistan olduğumdan Ankara’da koşullar iyi değildi.

Geldiğinizde hastane-fakülte ne durumdaydı? (genel fiziki koşullar, kendi bölümünüz, akademik açıdan)

Van Tıp’a başladığımda hastane her yönüyle aktif olarak hizmete başlayalı 2-3 ay olmuştu. İlk ve tek göğüs cerrahı olarak Genel Cerrahi, Beyin Cerrahisi ve Plastik Cerrahi ile birlikte dört klinik aynı katı paylaşıyorduk, fakat polikliniklerimiz ayrı idi. İlk başlarda klinikte bir odada hep beraber otururken kısa bir zaman sonra Öğretim Üyeleri binasındaki odalarımıza taşındık. Göğüs Cerrahisi Kliniği olarak bir süre sonra Ortopedi, sonra KBB ile ortak serviste çalışırken ilerleyen zamanlarda acil servisin en üst katındaki müstakil kliniğimize taşındık.

Hastaların tıp fakültesine ve doktora bakışı nasıldı?

Hastaların tıp fakültesine ve doktora bakışı, Van Tıp’ın kurulmasıyla çok değişti diyebilirim. Daha önce Van’da göğüs cerrahisi vakalarına genel cerrahlar da el atarlarken, zaman içinde bizim gelişimizle bu durum ortadan kalkmıştır. Sağlıkta seviye çok yükseldiği ve seçenek-kalite-imkân arttığından hastalar eski alışkanlıklarını gözden geçirmek zorunda kalmışlardır. Van Tıp’ın kurumsallaşması, personel kadrosu ve cihaz açısından donanımını zaman içinde tamamlamasıyla sağlık açısından Van bir nevi çağ atlamıştır diyebilirim. Van Tıp’ın ilk kuruluş yıllarında ekonomik kaynaklar oldukça kısıtlı idi. Hoca haklı olarak elindeki kaynakları en verimli şekilde kullanmak istiyordu. İhtiyaç ve önem sırasına göre malzeme taleplerine öncelik veriyordu. Hiç unutmuyorum bir defasında “Göğüs Cerrahisi olarak rijit bronkoskopi setine ihtiyacımız var hocam. Set maliyetli ve işlem de çok kazandıran bir işlem değil ama yabancı cisim aspirasyonuna müdahale için Van ve etrafında hiçbir sağlık kuruluşu yok, en yakın yer Erzurum ve Diyarbakır, bu durumda acil şartlarda çaresiz kalınacak, bir çocuğun hayatına bile değer” deyince Hoca hiç ikiletmeden ve düşünmeden ‘derhal alalım’ demişti.

Van’da kaldığınız sürede hekim-akademisyen olarak neler yaptınız? Bu sürede hastanede (fiziki, bilimsel ve sosyal aktivite) değişim süreci nasıl oldu?

Göğüs Cerrahisi Anabilim Dalı’nı kurdum, kliniği işler hale getirdim. Doçentlik yabancı dil imtihanına zaman içinde girmeyi düşünürken, diğer akademisyen arkadaşlarımın hatta yaşça büyüklerimin dahi sınava aşk ve şevkle hazırlandıklarını görünce ben de apar topar hazırlandım ve ilk girişte geçtim. Onların heyecanı ve olağanüstü çabaları beni de her açıdan motive etti. Fakülte kütüphanesini kurup düzenleyerek işlevsel hale getirdim. Van Tıp Dergisi’nin yayınlanması sürecinde editör yardımcılığı da dahil yıllarca katkı verdim. Her fırsatta kongre, sempozyum gibi Van dışındaki bilimsel toplantılara katılmaya çalıştığım gibi, mesleki bilgi ve görgümü arttırmak amacıyla iki ay Ankara Tıp’ta, bir ay da Fransa’nın Strasbourg Tıp Fakültesi’nde kendi girişim ve imkanlarımla gidip çalıştım. Hastane fiziksel açıdan gün geçtikçe geliştiği gibi, bilimsel ve sosyal açıdan da gelişip serpildi. Hatta hatırlıyorum da Ankara’da bile fakülte yıllarımda öğrenci olarak elimizde yararlanabileceğimiz bir Göğüs Cerrahisi Stajı ders notumuz yoktu, öğrencilerin derste tuttukları ders notlarının fotokopileriyle idare ediyorduk. Van’da ise biz Göğüs Cerrahisi Anabilim Dalı’ndaki üç öğretim üyesi olarak, Stajda anlattığımız ders notlarını yazılı hale getirip bir kitap şeklinde Üniversite matbaasında bastırtıp staja gelen öğrencilere ücretsiz dağıtmıştık. O yıllarda bu uygulama bu ülkede birkaç değişik istisna dışında mevcut bile değildi. Fakat şu acı gerçeği de itiraf etmek lazım ki, ülkenin uzak bir köşesinde bir avuç insan bütün olumsuzluklara, yokluklara, sıkıntılara sabredip göğüs germeye ve bir şeyler yapmaya çalışırken, ülkedeki koşullar her geçen gün gittikçe zorlaşıyor, ağırlaşıyordu. Bölge zaten yıllardır çatışma ortamında binbir türlü sorunlar ve sıkıntılarla boğuşurken, 28 Şubat darbesine doğru adım adım giden süreç, aynı zamanda Van Tıp’daki sorunların, zorlukların üstüne tuz biber ekti, canına okudu, çalışma ortamındaki barış ve huzur ortamını mahvetti, adeta nefes alamayacak hale getirdi.

Diğer branşlarla olan akademik ilişkiniz nasıldı? (konsey, ortak yayın ve diğer akademik faaliyetler)

Diğer branşlarla olan akademik ilişkimiz fevkalade iyi idi. Zira maddi kaygılar, çok kazanma tutkusu minimum düzeyde idi. Mesela, göğüs cerrahisi olmama rağmen ihtisasta yetiştiğim yer itibariyle özofagus cerrahisi konusunda bilgim ve tecrübem yoktu. Bu konuda genel cerrahi anabilim dalındaki bütün mesai arkadaşlarım bildikleri her şeyi bana öğrettikleri gibi her zaman yanımda ve yardımcım oldular. Onları her zaman bana yaptıkları katkı nedeniyle vefa ve minnetle anarım. Göğüs Hastalıkları ile ortak konsey yaptığımız gibi diğer bütün branşlarla herhangi bir engel ve sıkıntı yaşamadan güzel ve verimli bir çalışma ortamında mesai yaptık.

Hastanedeki sosyal koşullarınız nasıldı?

Hastanede çok fazla sosyal imkânımız yoktu, fakat öğretim üyeleri binasının son katındaki dinlenme odasındaki öğle vakitleri çay, kahve eşliğinde sohbet ortamı güzeldi. Satranç ve masa tenisi (ki ben salona taşınmasını sağladım ve önayak oldum) müsabakaları görülmeye değerdi, hala güzel anılar belleklerimizde saklıdır. Hele son yıllarda öğle vakitleri yakın bir fırından herkesin neredeyse sırayla ısmarladığı dumanı üstünde sıcacık pidelerin, van otlu peyniri ve zeytin eşliğinde yenmesi insanı hatırladıkça tebessüm ettiren hatıralarındandır. Zamanla bu alışkanlık Cuma günleri fırında güveçe kadar uzanmış sonradan öğrendiğim kadarıyla.

Hoca-hasta, hoca-asistan ilişkisi nasıldı?

Büyük şehirlerdeki fakülte ve eğitim hastanelerindeki gibi hastaların hocalara ulaşamaması gibi bir şey yoktu Van Tıp’lı yıllarda ya da en azından ilk yıllarda böyle idi. Hoca-asistan ilişkisi ise kardeş-ağabey ilişkisinin bir adım üstünde gibi idi. Van Tıp’ın ilk asistanı, bir genel cerrahi asistanı olup şu anda İsparta SDÜ’nde kıdemli profesör olarak görev yapmaktadır. O ilk asistanı Van’a ilk ziyaretimde Dekanımız Dr. Dursun Odabaş’ın odasında Van Tıp’ta ihtisasa devam etmesi için ikna etmeye çalıştığını dünkü gibi hatırlıyorum.  Van Tıp Fakültesi öğrenci, asistan ve öğretim üyesi açısından başarı ve fedakârlık öyküleri ile doludur. İlkler, sıra dışı başarı öyküleri, olmaz-olamaz dedirtecek cinsten özveri hikâyeleri kuruluş ve gelişim yıllarında çok sayıda mevcuttur. Mesela ben toplam dört asistanın yetişmesine katkıda bulundum. Kongrelere onları götürdüğüm gibi, yaptığım yayın ve çalışmalara onları da dahil ettim. Uzmanlığı bitirdiklerinde yardımcı doçentlik için başvuru yapabilecek dosyaları mevcuttu. Şu anda Göğüs Cerrahisi Anabilim Dalı’nın ilk ve üçüncü asistanları, yine aynı yerde Doçent (halihazırda ikisi de profesör ve biri de Dekan) öğretim üyesi olarak göreve devam etmekte ve anabilim dalındaki tüm görevleri yürütmektedirler.

Çalışma saati ve çalışma düzeniniz nasıldı?

Çalışma saati kavramı en azından biz öğretim üyeleri için pek geçerli değildi. İşyerimiz sanki ikinci bir evimiz gibiydi. Hafta içi geç saatlere kadar hastanede kaldığımız gibi hafta sonları çalışmak için hastaneye geldiğimde birçok arkadaşımı hastanede bulurdum. Cerrah olduğumuz için bizde mesai kavramı zaten çok farklıdır. Gece yarısı çıkıp gelmek zorunda olduğumuz gibi hafta sonu, bayram falan bizim için bir yere kadar bir anlam ifade eder. O günkü yapılması gerekenleri bitirmeden eve gidemeyeceğiniz gibi, Van’da ilk yıllar asistanım da yoktu ve tek başıma çoğu zaman travmalı bir hastanın konsültasyonu için bile hiçbir ücret talebinde bulun-a-madan defalarca hastaneye gidip gelmek zorunda kaldığım durumlar oldukça fazla idi. Bir keresinde gecenin bir vakti bir ameliyat için hastaneye gidip eve dönüşümde sokakta başıboş dolaşan köpek sürülerinin muhtemel saldırı tehlikesinden korunmak için arabamı apartmanın giriş kapısının tam önüne park edip hızla eve koştuğumu hatırlıyorum. Sabahları bazen işe biraz geç gittiğim de oluyordu. Bir gün önüme bir yazı geldi (bu yazı birçok arkadaşımıza da gelmiş, sonradan öğrendim), ‘hastaneye geç geldiğimin tespit edildiğini, bu hususta daha dikkatli olmamız gerektiği’ belirtiliyordu. Dekanımız Dr. Dursun Odabaş imzalı bu yazı için Hocaya öğretim üyeleri binası koridorunda tesadüf edince niye böyle bir yazı yazdığını sordum. Mesai saatlerinin belli olduğunu söyledi. “Ben düz bir memur değilim, sekiz-beş arasına sıkıştırılamam, mesai saati dışında da, gece gündüz, hafta sonu bayram demeden gelmek durumunda olan bir öğretim üyesiyim, cerrahım dedim, mesaiye ne zaman geldiğimi denetliyorsunuz, ne zaman gittiğimi ve mesai dışı gelişlerimin farkın mısınız” dedim. “Mesai saati dışında istediğiniz zaman gelip gidebilirsiniz” dedi kızarak fakat bir daha da bu mesai saati konusunu gündeme bile getirmedi. O bize kızsa da, biz ona sitem etsek de zaman zaman, o bizi, biz onu severdik. Odasına, makamına bu kadar rahat girilebilen, her şeyi ama her şeyi rahatlıkla konuşabildiğiniz bir başka Dekan, Hoca bulmanız bu ülkede hele o yıllarda öyle hiç de kolay değildi inanın, hatta bugün bile.

04.03.2017

Prof. Dr. İrfan YALÇINKAYA